In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken studeer ik hier wel degelijk!! Wieke deed zelfs de passende uitspraak dat ik hier zelfs leer studeren aangezien ik elke week een hele dijk opdrachten moet maken. Uiteindelijk zijn er twee vakken over van de hele rij. Klinkt misschien wat weinig, maar ze zijn behoorlijk pittig. �Advanced Strategic Management� is onderdeel van het Honeurs Programma Business Management. �International Business and Transnational Management� is onderdeel van een Masters opleiding en is verzwaard voor Business Management studenten. Kortom heftig dus. Aangezien ik in de veronderstelling was dat niemand zit te wachten op studieverhalen; een bibliotheek waar de nieuwste management literatuur uit 1998 komt, een netwerk wat om de haverklap plat ligt, een professor die Porter idolaat is (en de opdrachten dus ook steevast hier over gaan), 3 uur durende colleges zonder pauze en nog veel meer, heb ik hier dus ook tot op heden weinig over gemeld. Maar goed, als jullie het liever anders zien, ik zal wel wat papers voor de ge�nteresseerde opsturen.

Vijdag 8 maart heb ik, samen met Cornelie, de stap gewaagd en hebben we onze eerste golf-les gehad. Het was geweldig, ontzettend gelachen. We liepen daar tussen alle gekloonde dames en heren, als een explosie van meligheid rond. We hebben in twee lessen zo�n beetje alle kledingvoorschriften overschreden. Tijdens de eerste les had ik niet nagedacht over welk schoeisel aan te trekken. Het waren teenslippers (flops, zoals ze hier noemen), dat mocht uiteraard niet, ben ik maar op mijn blote voeten verder gegaan. Dat laatste was geloof ik ook niet echt de bedoeling. Onze �pro� (Erik dus) is echter wel erg tevreden over ons. Volgens mij vindt hij een razende wervelwind van twee enthousiaste Nederlandse meiden over de driving-range wel gezellig.

Inmiddels heb ik de smaak te pakken, ben naar m�n tweede rugby-wedstrijd geweest: en rugby is niet vir sissies niet (zoals ze hier zeggen). Het gaat er nogal hard aan toe, wederom een geweldige avond gehad, met veel bloed zweed en tranen op het veld. De Stormers (the Man in Black) hebben het Nieuw-Zeelandse team compleet afgedroogd, het was dus feest in de stad. �s Avonds was er een braai georganiseerd op Academia, voor alle bewoners. Zondag daarna weer ��n. Erg gezellig allemaal hoor, maar die braaien (die week 4) beginnen me ondertussen behoorlijk de keel uit te hangen, mag natuurlijk niet echt klagen (luxeproblemen).

Donderdag 21 maart was het mensenrechtendag, nationale feestdag, betekende voor ons ook een lang weekend vrij. Dit hebben we goed benut. Met 5 meiden (Cornelie, Joanne, Linda en Sandra) met Doc (de mercedes van Cornelie en Joanne) naar het noorden gegaan. We hebben op zaterdag (23 maart) een hike van 4 uur gemaakt door het Cedergebergte naar Maltese-cross (zie foto, ik sta er ook op, goed zoeken). Tijdens onze minivakatie heel veel dirt-road onderweg, dit is natuurlijk geen probleem als je een 4x4 hebt, maar wel een mercedes uit 1982. Na nog meer dirt-road, een tweetal beekjes en een jeep-trail volgde een hele harde knal: steen dachten we. Mis! Knalpijp verloren, eerst natuurlijk bijkomen van het lachen, daarna toch maar gaan zoeken en gevonden gelukkig. Gelukkig gebeurde dit op zaterdag. Na rustig door te zijn gereden, met knalpijp in plastictasjes in de achterbak, kwamen we vermoeid aan in Citrusdal. We hadden hier de meest fantastische accommodatie ooit. Een heel romantisch huisje op zijn citrus-boerderij, met een waterbassin (waar je in kon zwemmen). De honden hielden over ons de wacht terwijl we �s nachts onder een schitterende sterrenhemel sliepen. Op zondagochtend kregen we een rondleiding door de boomgaard achter in het �bakkie� van de boer en bij het afscheid natuurlijk een hele voorraad citroenen.

De duikcursus is ook in volle gang, gisteren (27 maart) mijn eerste zee-duiken gehad, erg gaaf. Ging ook goed, Gerrit (duik-instructeur) was erg tevreden over m�n buddy (Joanne) en ondergetekende. We waren eerder iets te ontspannen op 10 meter diepte dan te gespannen. Dit resulteerde in een slappe lach die telkens terugkeerde als we elkaar aankeken. Nu is dit op zichzelf niet zo erg, maar een duikbril die daardoor elke keer vol water liep is niet echt de bedoeling. In elk geval vond hij ons de �most relaxed under water�zodat we achteraan in de rij mochten duiken tijdens de tweede duik. Tijdens de deze duik heeft onze Gerrit een haai (1m. lang) gevangen met blote handen, impressive!

Aangezien de URL van deze site ook al in Stellenbosch circuleert ben ik steeds meer genoodzaakt accuraat verslag te doen. Opleuken is er niet meer bij.

Deze week wederom veel strand, dit onder andere omdat Mark na twee weken Nederland flink moest bijkleuren en het heerlijk is om een beetje te zwemmen en te genieten. Het heeft even geduurd maar dan toch eindelijk gevonden: het ideale strand! Coel Bay, ruim, schoon, heerlijk water en weinig wind. De combinatie weinig wind en lekker water is moeilijk vinden in de omgeving van Stellenbosch. De mooie, windstille stranden zijn veelal in de buurt van Kaapstad, dit is de Atlantische Oceaan en dat is heel erg koud, maar dan ook echt koud (max. 10�C). De Indische Oceaan daarentegen heeft over het algemeen heerlijk water, maar aan deze kant van de Kaap wil het nog al eens flink waaien, met als gevolg dat je gezandstraald wordt. Deze problemen (je moet als Nederlander toch ergens over klagen) zijn gelukkig nu de wereld uit en Mambo weet waar hij ons naartoe moet brengen.

In het weekend van 23 en 24 februari zijn Mambo, Ivor (Mercedes van Cornelie en Joanne: zie mutsenfoto) en Stoffel (Mercedes van Thiemen, ook een Nederlander) de Cape Peninsula gaan verkennen. Via de R310, langs Khayelitsha (zie foto), de grootste township van Kaapstad zijn we naar de pingu�n-kolonie van Zuid-Afrika gegaan. Daarna natuurlijk het onvermijdelijke Cape Point en Kaap de Goede Hoop, erg indrukwekkend allemaal. Het is mij echter nog steeds een raadsel waarom dat de Nederlanders eerst Kaap de Goede Hoop zagen en niet Cape Point, zie voor het verschil de foto�s.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan het strand, alweer! Dit keer was het de eer aan Blouberg strand, dit strand staat bekend om zijn schitterende uitzicht op Kaapstad (zie foto) en de Tafelberg. Hier hebben we dan ook tot en met de zonsondergang van genoten.

De afgelopen week was eindelijk een redelijk normale, maar toch drukke. Inmiddels zijn de laatste twee lessen van de wijncursus voorbij. Over anderhalve week is het examen, tot die tijd nog maar flink oefenen. Afgelopen zaterdag (2 maart) zijn we met het hele klasje gaan wijnproeven (we begonnen om 09.00 �s ochtends) op 2 wijnestates: Boschendal en Middelvlei (erg lekker, ga langs bij Henri Bloem of zo om zelf te keuren). Voor specifieke wijnen, mail maar.

Mark heeft met rugby zijn arm gebroken, welke inmiddels voorzien is van een titanium plaat, compleet met schroeven. Ziekenhuisbezoek kwam er dus ook nog even bij, evenals het schrijven van een paper van 9 pagina�s. Het laatste moet ik dus elke week doen, ben dus niet alleen maar jaloers! Dit vak (Advanced Strategic Management, post-graduate of zoals ze hier zeggen na-graads) kost me ongeveer 15 uur per week, daarnaast nog 3 vakken.

Zaterdag-avond heb ik voor het eerst van mijn leven een rugby wedstrijd bijgewoond. Het ging hier om een soort champions-league wedstrijd (de zogenaamde �Super 12�), Kaapstad (Stormers) tegen een Nieuw-Zeelands team (Waratahs). Het was geweldig, nog nooit zo veel grote, brede mannen bij elkaar gezien, veel actie op en rondom het veld.