Het hoogtepunt van deze week bestond uit een bezoek aan Kayamandi, dit is een township waar zo�n 27.000 mensen wonen aan de rand van Stellenbosch. ISOS (de studentevereniging voor alle internationale studenten) organiseert twee-wekelijks projecten in deze sloppenwijk. Vrijdag 15 februari was een introductie en een korte rondleiding over het terrein. Mensen leven daar in omstandigheden waar je jezelf geen voorstelling van kan maken, in elkaar gezette hutjes van planken en golfplaten. Overal ligt puin, slachtafval en nog veel meer vuilnis. Het voedsel bestaat hier voornamelijk uit schapenhoofden, die je dan ook overal ziet liggen en die door vrouwen (op straat, als je het een straat mag noemen) zwartgeblakerd worden en als het ware gebrandmerkt. Geur is moeilijk te omschrijven, maar het was een penetrante stank waarvan ik echt ontzettend misselijk werd.

In het begin voel je je ontzettend ongemakkelijk, je voelt je een echte toerist (een groep blanken die eigenlijk naar de ellendigheid van anderen gaat kijken). Ik had me dan ook al snel voorgenomen niet mee te doen aan het project (les geven, sporten en handvaardigheid met kinderen). Ook omdat mijn omgang met kinderen ook niet mijn sterkste kant is.

Echter, na een tijdje kwamen er steeds meer kinderen met je meelopen. Het enige wat ze wilde was een beetje aandacht, je hand vast houden. In mijn geval, m�n haar, dit vonden ze wel zo geweldig interessant, ik had dan ook al snel twee kleine kapstertjes die allemaal vlechtjes en staartjes maakten. Op een gegeven moment had ik een meisje op m�n rug, 2 aan mijn linkerhand en 1 aan m�n rechter. Zo ontzettend ontroerend, deze kinderen hebben dus helemaal niets en kijken echt uit naar je komst. Aan dit project ga ik dus zeker meewerken. Later zal ik hier vast dus ook meer over vertellen.

Zoals ik al in mijn mailtje schreef ben ik tegenwoordig (sinds maandag 18 feb) mobiel. Samen met Virginia (Amerikaanse) ben ik vanaf afgelopen maandag eigenaar van een Mercedes 200 (bwjr. 1983) met airco en radio, toe maar! Mambo (zo heet deze schitterende vies-groengekleurde bolide) zal ons door heel SA gaan vervoeren!!!

Het in bezit zijn van een eigen auto is bijna noodzakelijk hier, aangezien men hier geen betrouwbaar/veilig openbaar vervoer heeft en de afstanden te groot zijn.

Dinsdag werd Mambo onderworpen aan een vuurdoop: Camps Bay (Kaapstad), want het werd 35�, op naar het strand dus! Links rijden is in het begin toch stiekem wel een beetje lastig, zeker met een dikke Mercedes onder je kont. Maar alles ging goed: slechts een keer op de rechter kant van de weg beland, 100x vergeefs richtingaanwijzers geprobeerd aan te zetten en een klein stoeprandje meegepakt. Nu gaat het al veel beter, alleen spiegelen blijft raar.

Sharine is transported by

see also foto's

De afgelopen week bestond uit registreren, alle departementen langs gaan, nogmaals alle professoren met een bezoekje verwelkomen. Inmiddels is alles gelukt en mag ik de vakken volgen die ik in eerste instantie ook wilde volgen.

Donderdag 7 februari begon in Stellenbosch karnaval! Dit lijkt echter in de verste verte niet op karnaval in Nederland. Alle eerste- en tweedejaarsstudenten wonen in zgn. koshuise. Deze studentenhuizen zijn van alle gemakken voorzien: kok, riante tuin, zwembad etc. Per huis wonen er ongeveer 150 mensen. Uiteraard heb je aparte manskoshuise en vrouekoshuise, er zijn er geloof ik twee gemengd. In totaal zijn er zo�n 20 koshuise. Tijdens karnaval worden de huizen helemaal aangekleed met grote doeken en worden er in de tuinen allerlei toneelstukjes opgevoerd. Op de zaterdag is er vlotenrace: optocht met wagens. Dit heb ik echter gemist aangezien in Kaapstad was.

Vrijdag 8 februari zijn we met een groep van ongeveer 10 mensen naar Kaapstad gegaan. De eerste dag begon natuurlijk met winkelen in Waterfront. Dit is een recent-gebouwd winkelcentrum aan de haven. Erg mooi en heel erg groot.

�s Avonds ben ik, met nog 4 andere de stad in gegaan om uiteindelijk te belanden in een cigar-lounge. Geweldig, hele chique tent. De dress-code, wat achteraf pas bleek, was smart-casual, maar ik werd gewoon met korte broek en sandalen binnen gelaten. Zelf een sigaar roken kon natuurlijk niet uitblijven (na eerst uitgebreid advies te hebben ingewonnen). Het was zien en gezien worden. Onze tafel/zitje had echter het meeste bekijks: een stel melige studenten die dure sigaren roken in 1 van de meeste chique lounges van Kaapstad.

De volgende dag (zaterdag) was het jammer genoeg vroeg dag. De Tafelberg moest natuurlijk met een bezoek vereerd worden. Het is echte een geweldige kiezel in de Kaap. Beelden zeggen in deze denk ik meer dan woorden.

In de middag werd het strand, Camps Bay wel te verstaan. Aangezien Kaapstad aan de Atlantische Oceaan ligt was het een ware heldendaad om een duik in zee te nemen. Het water is hier zo�n 7 graden!

De trend van de vorige avond hebben we deze avond voortgezet. Echter nu niet in een cigar-lounge, maar een hele trendy club, waar de nouveau-riche van Kaapstad zijn/haar nachten doorbrengt. Bij gebrek aan beter moest ik toch weer op sandalen gaan, weer gelukt om binnen te komen! Dit decadente leven is geweldig, maar af en toe wordt het iets te veel. Voor ons is alles hier zo goedkoop, je kan het je hier zo makkelijk veroorloven om echt luxe te leven. Maar goed, eens in de zo veel tijd mag je jezelf ook verwennen.

Op zondag werden ik echter wreed met mijn beide voeten op aarde gezet. We zijn namelijk naar Robben-eiland gegaan. Een overweldigende ervaring. De rondleiding werd verzorgd door een oud-politiek gevangen. Het is onvoorstelbaar hoe deze man boeide met zijn verhalen. Hij vertelde met zo veel trots over deze gevangenis. Robbeneiland werd namelijk door hen gezien als een universiteit van het leven, waar mensen elkaar onderwezen, discussies en debatten werden gevoerd en er onderling een enorm gevoel van saamhorigheid leefde. De politieke gevangenen op dit eiland (geen enkele blanke) zaten in een maximum-security gevangenis. Dit terwijl moordenaars en verkrachters in een medium-security zaten.

Deze week zijn de colleges begonnen. Aangezien ik allemaal post-graduate vakken volg zijn de klassen klein en is de interactie erg groot. Dit maakt het erg leuk en het contact met mede-studenten intensief. Mijn eerste les Afrikaans zit er ook al op:

Goeiemiddag

Mag ek myself voorstel ? My naam is Sharine de Rooij! Aangename kennis

Het academisch jaar is inmiddels begonnen. Vorige week is er een �Orientation Session� geweest voor alle internationale studenten. Dit betekende veel praatjes over veiligheid, veiligheid en nog eens veiligheid. Maar ook over de Zuid-Afrikaanse geschiedenis en politiek. We werden rondgeleid door de stad en over de campus, het eerstejaarsgevoel kwam weer even terug. �s Avonds waren er wat �sociale� activiteiten georganiseerd. Natuurlijk een borrel (iedere woensdag in �De Akker�), een pizza-avond een afscheidsfeestje. Dit feestje vond plaats in de tuinen van de theologische faculteit (historisch moment: de eerste keer dat hier alcohol geschonken werd).  

Het weekend werd natuurlijk gedomineerd door de �Maxima kaapt Willem fusion party�. Tegen 10.00u reisde een groot gedeelte van alle Nederlanders in Stellenbosch af naar Kaapstad. Na wat typische Zuid-Afrikaanse vertraging kwamen gelukkig net op tijd aan voor het ja-woord in de beurs van Berlage. Wat was ze toch mooi! Ik moet eerlijk bekennen dat ik een traantje weg heb moeten pinken. In tegenstelling tot iedereen in Nederland heb ik de bruiloft mogen bekijken in de tuin van het woonhuis van de consul. Dit optrekje was niet bepaald lullig te noemen. Schitterend landhuis met een enorme tuin en een heerlijk zwembad (zie ook foto). De nederlandse gemeenschap was in grote getalen vertegenwoordigd, voornamelijk gepensioneerde die al iets te lang in Zuid-Afrika hebben gewoond en daardoor niet allemaal meer met beide benen op de grond zijn blijven staan.

Voor de nodige versnapering was natuurlijk ook gezorgd, rare gewaarwording: ongeveer 200 Nederlanders in de brandende zon (ruim 30 graden) een kop snert zien verorberen.

Tegen 15.00u begon het echte feestje: een braai op �Groot Constancia�, Zuid-Afrika�s oudste wijn-landgoed. �s Avonds natuurlijk een echte hollands swing-festijn, compleet met Hazes en een ouderwetse polonaise (op sommige momenten schaam je je toch een beetje). Al met al was het een geweldige dag en de consul heeft ons al uitgenodigd voor Koninginnedag!

Op zondag heerlijk, wederom, naar Strand geweest met een aantal mensen. Gisteren was �registration day�, in Nederland neemt dit ongeveer 5 minuten in beslag, hier 5 uur, maar goed ik ben nu eindelijk officieel ingeschreven. Dit betekend dat ik van alle faciliteiten van de campus gebruik mag maken, hier moet ik me echter wel weer afzonderlijk voor inschrijven.

Gisteren heb ik me er eindelijk toe kunnen zetten weer op een spinning-fiets te klimmen. Elke dag worden er twee sessie spinning gegeven, waarvan 1 om 06.00u �s morgens. Jullie horen het wel wanneer ik me hieraan gewaagd heb. De kwaliteit van de fietsen was behoorlijk bagger te noemen. Aan mijn collega spinners in Nederland: stuur a.u.b. een Schwinn op want hier kennen ze alleen standje sprint of steile berg, weerstand hiertussen bestaat niet. De les die ik gisteren had bestond voor 80 procent uit sprinten, jullie weten hoeveel ik hier van hou. Niet dus, weinig bergen.

De sportfaciliteiten zijn hier ongekend, een atletiekbaan, binnen- en buitenzwembad, fitnessruimte, hockeyvelden, tennisbanen, squashbanen en nog veel meer. Natuurlijk niet te vergeten het onvermijdelijke rugby, met een groot aantal velden en enorm stadion. De rugbyvereniging van de Universiteit van Stellenbosch is de grootste ter wereld, ze zijn tevens hofleverancier van de Springboks (het nationale team).